Gebod V. Wees trouw!
Dit was het historische motto van de strijders van de Waffen-SS. Uiteindelijk geldt het voor alle politieke soldaten: een man van eer is iemand van wie de daden in overeenstemming zijn met zijn overtuigingen, en die de daaruit voortvloeiende verplichtingen en consequenties bereidwillig en betrouwbaar op zich neemt en uitvoert. Zo’n man verdient respect in de ogen van zijn medemensen, kan en mag zichzelf respecteren en bezit eer. In de toekomstige nationaalsocialistische volksstaat en in de nationaalsocialistische beweging in het algemeen verwachten we van iedereen die in onze rangen werkt en strijdt dat hij een man van eer is. Deze eer verwerft men echter niet door één enkele beslissing, maar door een levenslange trouw aan zijn overtuigingen en aan de verplichtingen die daaruit voortvloeien! Daarom heet onze eer trouw – daarom moet de beweging van haar politieke soldaten naast al de andere geboden vooral eisen dat zij hun strijd en hun levenshouding niet zien als een eenmalige en daarmee willekeurig herroepbare beslissing, maar als een roeping, een ereplicht waaraan zij hun leven lang trouw verschuldigd zijn!
Het gebod "Wees trouw!" waarborgt meer dan alle andere het onoverwinnelijke karakter van onze idee en beweging.
In het eerste deel werd al benadrukt dat men weliswaar organisaties kan verbieden, maar niet ideeën en vooral niet de mensen die zich aan deze ideeën vasthouden, en dat onderdrukking en verbod een beweging daarom niet kunnen vernietigen – alleen onverschilligheid en berusting van de mensen kunnen dat. Maar de trouw van onze kameraden is sterker dan verbodswetten en verdrijft iedere verleiding tot onverschilligheid en berusting – en dat niet slechts voor enkele jaren maar voor altijd. Elke generatie politieke soldaten – en wij zijn inmiddels de derde – draagt dankzij haar trouw aan idee en beweging het nationaalsocialisme de toekomst in. Wie vandaag als 16- of 18-jarige strijder zich bij ons voegt, is zelf een pijler van de brug die de weg van de beweging voor de komende 50 jaar ondersteunt en mogelijk maakt. En deze trouw zal dan op het juiste moment ook weer zorgen voor de volgende generatiewisseling. De wil van de strijder is sterker dan het burgerlijke systeem! In de trouw van de politieke soldaat aan zijn overtuigingen en aan de beweging toont deze wil zich telkens opnieuw.
Daarbij weegt het gebod van trouw ongetwijfeld het zwaarste.
Oplaaiende geestdrift roept in ieder mens sterke krachten op – vooral in een strijder, die van nature vreugde vindt in avontuur, in het meten van krachten, in het bewijzen van zijn mannelijkheid en in het overwinnen van weerstand en tegenstanders. Maar al snel blijkt de weg van de strijder een pad te zijn van lijden, opoffering, afstand van alle burgerlijke gemakken en geneugten, een weg naar de gevangenis en, mogelijkerwijs, naar de dood. En deze weg kan niet door een eenmalige krachtsinspanning worden doorstaan, maar moet jaar na jaar, decennium na decennium, worden bevochten. Wat dat voor het individu betekent, kan alleen diegene begrijpen die zelf tot de strijdende elite van onze gemeenschap behoort!
Maar nationaalsocialisten blijven trouw – dat bleef de Oude Garde van de NSDAP, toen na de mislukte opstand van 9 november 1923 de beweging verboden werd, de leider werd opgesloten en elke hoop op de toekomst was vervlogen; dat deden de bruinhemden in de eerste strijdtijd ondanks de vierhonderd bloedgetuigen; dat bleven de helden van de HJ, die zichzelf vrijwillig opofferden toen de hele wereld zich tegen Duitsland keerde; dat bleven de politieke soldaten van het Rijk, toen het verwoeste naoorlogse Duitsland elke hoop op een heropleving van Duitsland of zelfs op een nieuwe overwinning van het nationaalsocialisme onmogelijk leek te maken; dat deden de onverzettelijke nationaalsocialisten tijdens de lange nacht, toen het enige toekomstperspectief het wegsterven van de getrouwen leek te zijn. En vandaag zijn WIJ trouw – in een iets betere situatie en met grotere vooruitzichten op een nieuw begin, maar nog steeds in een zware, bijna uitzichtloze situatie. Wat een heldenlied is de geschiedenis van onze beweging!
Ja – wij zullen trouw blijven, wat er ook moge komen, totdat op een dag de zon, die vandaag slechts leeft in de harten van een paar mensen, opnieuw stralend over Duitsland en Europa oprijst – totdat onze vlag weer vrij in de wind wappert!
