Politiek soldatendom
Het nationaalsocialisme is meer dan een wereldbeeld. Het is in de eerste plaats een manier van leven, waarbij het gemeenschappelijke belang boven het eigen belang gaat. Het draait niet alleen om politieke overtuigingen, maar vooral om politieke daden. De principes van het nationaalsocialisme zijn tijdloos. Ze zijn geworteld in de wetten van de natuur en de menselijke aard. Maar bovenal wordt het nationaalsocialisme gekenmerkt door zijn aard als strijdbeweging: een beweging gedragen door politieke soldaten. De voorlopers van dit type mens zijn al te herkennen in de Spartanen. De politieke soldaten van het interbellum ontstonden in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog. Daar offerden miljoenen soldaten hun leven voor hun vaderland. De politieke soldaat verschilt wezenlijk van de apolitieke soldaat, die gekenmerkt wordt door een onkritische verheerlijking van militaire gehoorzaamheid, ongeacht hoe schadelijk die gehoorzaamheid is voor de vitale belangen van het volk. De politieke soldaat daarentegen wijdt zijn leven volledig aan de strijd voor het politieke ideaal en de beweging. Indien nodig is hij bereid daarvoor alles te geven, zelfs zijn leven.
De Freikorpsstrijders van weleer ontwikkelden zich, onder druk van de gebeurtenissen tussen 1918 en 1923, steeds meer tot politieke soldaten. Zij weigerden langer het bestaande systeem te dienen en wilden het heersende liberaal-kapitalistische systeem omverwerpen ten gunste van een Groot-Duitse volksstaat. Uit deze beweging kristalliseerde later de Sturmabteilung (SA) zich als de militante vleugel van de NSDAP. Deze partijmilitie van politieke soldaten speelde een doorslaggevende rol in de revolutie door hun strijd en opoffering. Uiteindelijk brachten 400 martelaren en enkele duizenden gewonden het bloederige offer dat nodig was om de partij aan de macht te helpen. Dit politieke leger marcheerde onverschrokken voort tot de eindoverwinning werd behaald. Het nationaalsocialisme realiseerde destijds door politieke strijd een nieuwe orde, waarin geen plaats was voor klassentegenstellingen, uitbuiting en vervreemding: een organische sociale volksgemeenschap. Deze samenleving werd gekenmerkt door een nieuw type mens: de arbeider en de soldaat. De bruinhemden van de SA belichamen dit ideaal als geen ander. Deze geest blijft een inspiratiebron voor onze hedendaagse politieke strijd.
Het nationaalsocialisme is de erkenning van onze biologische volksaard. Als nationaalsocialisten willen wij meer creëren dan enkel comfort en welzijn voor onszelf en onze naasten. Onze lotsbestemming is bij te dragen aan iets groters dan onszelf: strijden voor een geheel nieuwe orde. In deze strijd putten wij kracht uit de traditie van het politiek soldatendom. Hoe zwaar de dagen ook zullen worden, onze beweging zal door deze levenshouding steeds weer overleven. Een groots idee kan immers niet verboden worden. Politiek soldatendom is een ethisch principe, een levenswijze die concrete eisen stelt aan wat van een individu verwacht wordt. Als politiek soldaat vertrouw je je leven toe aan de beweging. Hierdoor krijgt het betekenis en waarde. Het nationaalsocialisme moet niet alleen begrepen worden, maar vooral geleefd. Voor de politieke soldaat is de strijd het levensdoel. Dit pad is zwaar en kent vele tegenslagen zolang er nog banden zijn met het vroegere leven: familie, werk, interesses en vriendenkringen.
De politieke soldaat is een professioneel revolutionair. Zijn leven is volledig gewijd aan de strijd tegen het systeem. Voor privébelangen, familie, vrienden, carrière of sociale positie is geen plaats. De politieke soldaat offert alles op en strijdt zonder rekening te houden met zichzelf. Hij heeft gebroken met de heersende orde, met de burgerlijke wetten en gewoontes. Eer is het hoogste goed voor de politieke soldaat. Hij leeft volgens zijn idealen, vervult zijn plichten en aanvaardt de consequenties. Alleen zo iemand verdient respect en kan zichzelf respecteren. Van iedereen die deel uitmaakt van onze gelederen verwachten wij dat hij een man van eer is. Deze eer kan slechts verkregen worden door levenslange trouw aan onze idealen. De beweging vraagt om politieke soldaten: mensen met een roeping, een eretaak waaraan zij zich hun leven lang loyaliteit verschuldigd voelen.
Kameraadschap is het fundament van de nationaalsocialistische beweging. Onze beweging is bestand tegen elke druk van buitenaf, want wij vormen een onverwoestbare gemeenschap van gelijkgestemden. Verraad en onkameraadschappelijkheid zijn de zwaarste misdaden die een politieke soldaat kan begaan. Wie geen kameraad kan zijn, heeft bij ons niets te zoeken. Kameraadschap is meer dan vriendschap. Het is niet gebaseerd op persoonlijke sympathie, maar op een gedeelde levenshouding. Het is dit kameraadschapsgevoel dat ons onverwoestbaar maakt. Persoonlijke gevoelens, positief of negatief, mogen nooit de kracht van de beweging ondermijnen. Daarom staat de plicht tot kameraadschap boven elke persoonlijke genegenheid. Iedereen die onze politieke overtuigingen deelt en ernaar handelt, is onze kameraad. Het is de taak van de politieke soldaat om kameraden te helpen en te verdedigen, niet uit persoonlijke gevoelens, maar voor de zaak. De vijand moet weten: wie een nationaalsocialist aanvalt, valt ons allen aan. Wie ons aanvalt, kan een reactie verwachten!
De politieke soldaat moet hard zijn. Hard voor zichzelf, want de strijd vereist zelfopoffering en ontberingen. Wie deze tegenslagen doorstaat, overwint zwakte, kleinburgerlijke zorgen en dubbelzinnigheden. Maar hij moet ook hard zijn voor de vijanden van het volk. Nooit mag de nationaalsocialistische revolutie verzanden in halve maatregelen en compromissen. Door zijn voorbeeld inspireert de politieke soldaat nieuwe kameraden: zij die twijfelen, vastzitten in oude ideeën of verblind zijn door vijandelijke propaganda, maar actie boven woorden verkiezen. De strijd binnen onze gelederen is een proces van selectie: het kaf wordt van het koren gescheiden. Alleen echte politieke soldaten zijn voorbestemd om dragers te worden van de nieuwe orde.
