Punt 15: Ouderdomsvoorzieningen
De nationaalsocialistische volksstaat rust op het ethische principe van arbeid en geeft daarmee inhoud aan het volkse spreekwoord: wie niet werkt, zal ook niet eten! Volksvijandige elementen binnen het volkskorps die zich niet kunnen schikken naar eerlijke, gemeenschapsnutige arbeid, worden als asociale parasieten uitgesloten en onderworpen aan dwangarbeid. Ook zij worden gedwongen alleen te eten wat zij door hun werk verdienen. Uitzonderingen gelden voor volksgenoten die buiten hun schuld niet (meer) kunnen deelnemen aan het arbeidsproces: in het bijzonder kinderen, voor wie het programma van de beweging de best mogelijke opvoeding eist; mensen die onschuldig ziek zijn, die vanzelfsprekend door de volksgemeenschap worden verzorgd terwijl de beweging zich inzet voor betere volksgezondheid; en bovenal oudere volksgenoten, die volgens punt 15 van het bewegingprogramma ‘royaal’ verzorgd moeten worden!
Met deze eis betuigt de beweging haar diepe waardering voor de levensprestaties van mensen die hun hele volwassen leven trouw en betrouwbaar hun arbeidsplicht hebben vervuld. In de nationaalsocialistische volksstaat worden zij niet – zoals in het kapitalisme – als onproductieve eters naar de zijlijn gedrongen, maar genieten zij een oude dag die gekenmerkt wordt door het respect van de gemeenschap voor hun levenswerk en vrij is van geldzorgen.
Het huidige pensioensysteem is ongeneeslijk ziek en onrechtvaardig; het moet grondig worden herzien. Een rechtvaardige en royale ouderdomsvoorziening moet ervan uitgaan dat de Nederlandse volksgenoot met zijn eigen levensprestaties ook de hoogte van zijn pensioen bepaalt: hoe beter hij op zijn plaats en naar zijn vermogens heeft gewerkt, hoe hoger zijn inkomen was. Dat inkomen moet na zijn vertrek uit het arbeidsleven volledig als pensioen worden doorbetaald! Alles minder zou onrechtvaardig zijn, omdat hij een verlaging van zijn inkomen alleen maar als straf voor het natuurlijke proces van ouderdom zou ervaren, wat elk rechtvaardigheidsgevoel zou tarten. Voor alleenstaande vrouwen op leeftijd wordt een royaal berekend volkspensioen ingevoerd als uniform pensioen, waarvan de hoogte stijgt met elk kind dat zij in haar leven heeft gebaard en opgevoed. Deze kinderpremies ontvangt ook de vrouw die op latere leeftijd nog met haar echtgenoot samenleeft en dus geen aanspraak maakt op het volkspensioen, maar wel erkenning verdient voor haar levenswerk als moeder.
De pensioenen worden rechtstreeks uit de staatsbegroting betaald, waarbij de nationaalsocialistische volksstaat garant staat voor zowel de zekerheid als de hoogte van de uitkeringen. De benodigde middelen worden verkregen via een pensioenbelasting; de huidige looninhoudingen voor de pensioenverzekering komen te vervallen. Dit nieuwe pensioensysteem legt aanzienlijke lasten op aan de volksgemeenschap, vooral zolang de gevolgen van de huidige geboortedaling voortduren. Toch worden deze lasten gezien als een ereplicht van de volksgemeenschap en zullen ze ook als zodanig worden gewaardeerd.